George Orwell „I ślepy by dostrzegł”

Orwell George; I ślepy by dostrzegł;
Autobiografii można wierzyć tylko wtedy, gdy ujawnia coś hańbiącego. Ktoś, kto przedstawia siebie tylko w korzystnym świetle, prawdopodobnie kłamie, życie bowiem każdego człowieka – gdy spojrzeć na nie od zewnątrz – jest wyłącznie serią porażek.

Orwell George; I ślepy by dostrzegł;
Raz na jakiś czas trafia się powieść, która otwiera nowy świat, choć nie odsłania bynajmniej tego, co było dotąd nieznane, lecz raczej to dobrze znane. Można na przykład z całą pewnością stwierdzić, że na treść „Ulisessa” składa się wiele banalnych zdarzeń. „Ulisses” to oczywiście znacznie więcej; Joyce właściwie bowiem jest poetą, a przy tym niewiarygodnym pedantem; jego prawdziwa zasługa leży w tym, że udało mu się przenieść na papier to co znane. Odważył się – była to bowiem kwestia zarówno odwagi, jak i techniki literackiej – wydobyć na światło dzienne idiotyzmy wewnętrznego „JA” i dzięki temu odkrył Amerykę, która i ślepy by dostrzegł. Oto bezmiar czegoś, o czym dotąd sądzono, iż jest nieprzekazywalne, a jednak komuś się udało przekazać. W rezultacie została przerwana – chociażby na chwilę – samotność, w której żyje człowiek. Czytając pewne fragmenty „Ulissesa” czuje się, że umysł Joyce’a i umysł odbiorcy tworzą jedność, że autor wie o nas wszystko, choć nigdy nie słyszał o naszym istnieniu, że gdzieś oto, poza czasem i przestrzenią istnieje świat, w którym przebywamy razem – on i my.

George Orwell „Rok 1984”, „1984”

Orwell George; Rok 1984;
[Winston] w swych rozważaniach zagłębiał się coraz bardziej w labirynt świata dwójmyśli. Wiedzieć i nie wiedzieć; mieć poczucie absolutnej prawdomówności a jednocześnie wygłaszać umiejętnie skonstruowane kłamstwa; wyznawać jednocześnie dwa zupełnie sprzeczne poglądy na dany temat i mimo świadomości, że się wzajemnie wykluczają, wierzyć w oba; używać logiki przeciwko logice; odrzucać moralność a jednocześnie rościć sobie do niej prawo; wierzyć, że demokracja jest niemożliwa oraz że Partia stoi na jej straży; zapominać wszystko, czego nie należy wiedzieć, po czym przypominać sobie, kiedy się staje potrzebne, a następnie szybko znów wymazywać z pamięci, przede wszystkim zaś stosować ten proces dla samego procesu. To była największa sztuka: świadomie wprowadzić się w stan nieświadomości, po czym stawać się nieświadomym dopiero co dokonanego aktu autosugestii. Nawet samo zrozumienie słowa „dwójmyślenie” wymagało dwójmyślenia.

Orwell George; Rok 1984;
Czyż świadomość faktu, że Partia może wetknąć łapę w przeszłość I oznajmić, że jakieś wydarzenie NIGDY NIE MIAŁO MIEJSCA, nie jest bardziej przerażająca niż tortury czy śmierć?

Orwell George; Rok 1984;
Grupa rządząca pozostaje grupą rządzącą, dopóki może wyznaczyć swoich następców. Partii nie zależy na przekazywaniu władzy potomstwu jej członków, lecz na umacnianiu własnej potęgi. Nie ma znaczenia, KTO sprawuje władzę, byleby tylko hierarchiczna struktura mogła trwać dalej bez zmian.

Orwell George; Rok 1984;
Kto rządzi przeszłością, w tego rękach jest przyszłość, kto rządzi teraźniejszością, w tego rękach jest przeszłość.

Orwell George; Rok 1984;
Najważniejszym wrogiem człowieka jest jego układ nerwowy. Napięcie wewnętrzne może w każdej chwili ujawnić się poprzez zewnętrzne objawy.

Orwell George; Rok 1984;
Posłuszeństwo nie wystarczy. Bo dopóki ktoś nie cierpi, czy można mieć pewność, że jest posłuszny twojej woli a nie – własnej? Władza polega na poniżaniu i zadawaniu bólu. Władza oznacza rozrywanie umysłów na strzępy i składanie ich ponownie według obranego przez siebie modelu.

* * *

Orwell George; 1984;
The party is not concerned with perpetuating itself. Who wields power is not important, providing that the hierarchical structure reminds always the same.